Dag 6: In de bevallingskliniek moest ik even slikken.

1 augustus 2015

In de ochtend kijk ik naar de zonsopgang. Ik sta op een watertank en zie hoe de zon vanachter een berg opkomt, schitterend. Helaas is er vandaag geen dienst, omdat de zusters in de omgeving met mensen gaan bidden.

Na het ontbijt gaan we naar de technische school waar ik niet veel van verwacht. Daar aangekomen blijkt het geweldig, in Nederland zou deze school echt heel goed zijn. We krijgen een rondleiding, terwijl de school normaal gesloten is, omdat de kinderen vakantie hebben. De kinderen krijgen naast techniek ook vakken zoals talen en wiskunde. Er is een leslokaal met een beamer en computers.

Vervolgens lopen we van de technische school naar het ziekenhuis, waar we eerst de bevallingskliniek te zien krijgen. Er zijn verschillende ruimtes, voor vrouwen voor, tijdens en na de bevalling. Het ziet er allemaal niet erg netjes uit en wat mij opvalt, is een lijkkistje bij de ruimte voor tijdens de bevalling. Als ik vraag of de vrouwen daar niet bang van worden, krijg ik als antwoord dat het bij het leven hoort. Dat is even slikken. In de ruimte voor na de bevalling mogen de vrouwen maar 48 uur blijven. Er is ook nog een privé-bevallingsruimte, maar daar moet je net zoals in Nederland meer voor betalen.

We lopen nog langs andere afdelingen van het ziekenhuis, maar bij de afdeling met tuberculose mogen we uiteraard niet kijken.

We lunchen bij de zusters en vertrekken met Polikarbe naar de demonstratie-akkers van de zusters en zien daar o.a. hoe peper, avocado, ananas, champignon en papaja groeit. Een van de zusters geeft ons suikerriet, wat ik nog nooit gegeten heb, ik vind het erg lekker.

Terug bij de zusters is er een bruiloft waar we zingen, bidden en cadeautjes geven. Er zijn een paar honderd mensen, maar dat blijkt nog weinig te zijn voor in Rwanda. We nemen afscheid van de Nederlanders en vertrekken naar Kibuye. Hier blijkt het Guesthouse minder goed te zijn, de kamers zijn slordiger en we hebben een gedeelde douche.

In de avond neemt Samuel ons mee naar een restaurant om daar te gaan eten. We zingen ‘er is een nacht’ van Guus Meeuwis, het is een heerlijke avond.

Foto’s